Poprzednia rewizja. Rewizja 5 niniejszej instrukcji używania, opublikowana na tej stronie 9 października 2026 r., dotyczy wyłącznie DentVIS w wersji 3.0.5. W przypadku korzystania z nowszej wersji należy stosować aktualną instrukcję używania.

Instrukcja używania

IFU-DENTVIS-001 · Rew. 5 · Wydano w październiku 2026 r. · Dotyczy DentVIS w wersji 3.0.5

Niniejszy dokument jest udostępniany w kilku wersjach językowych dla wygody użytkowników. W przypadku jakichkolwiek rozbieżności rozstrzygająca jest wersja angielska.

1. O niniejszej instrukcji

Niniejsza Instrukcja używania (IFU) opisuje bezpieczne i skuteczne używanie DentVIS w wersji 3.0.5. Stanowi integralną część wyrobu. Przed pierwszym użyciem należy przeczytać ją w całości i zapewnić do niej dostęp każdemu użytkownikowi.

Instrukcja jest dostarczana w formie elektronicznej na tej stronie internetowej (www.dentvis.com/ifu) oraz w aplikacji w oknie O aplikacji DentVIS. Egzemplarz drukowany można bezpłatnie zamówić u producenta pod adresem dentmall@email.cz; zostanie on dostarczony w ciągu 7 dni kalendarzowych. Poprzednie wersje są dostępne na żądanie.

Oznaczenia stosowane w niniejszym dokumencie:

Ostrzeżenie: sytuacja, w której nieprzestrzeganie instrukcji może doprowadzić do użycia w produkcji nieprawidłowego modelu lub pliku.
Przestroga: sytuacja, która może doprowadzić do utraty pracy, nieprawidłowego wyniku lub opóźnienia.
Uwaga: przydatne informacje ułatwiające sprawną pracę.

Nazwy przycisków i elementów ekranu są zapisane pogrubioną czcionką, dokładnie tak, jak wyświetla je aplikacja w języku polskim. Język aplikacji wybiera się w menu konta → Język (zmiana zostaje zastosowana po ponownym uruchomieniu aplikacji). Teksty, które nie mają tłumaczenia, aplikacja wyświetla po angielsku, dlatego niektóre nazwy pozostają w języku angielskim.

2. Identyfikacja wyrobu

Nazwa handlowa — DentVIS, oprogramowanie CAD do wizualizacji trójwymiarowych modeli zębów
Typ wyrobu — samodzielne oprogramowanie będące wyrobem medycznym (MDSW)
Status regulacyjny — wyrób medyczny klasy I zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/745 (MDR), załącznik VIII, reguła 11. Oznakowanie CE.
Basic UDI-DI — 859423687DentVISY4
UDI-DI — 08594236870008
UDI (w aplikacji) — (01)08594236870008(8012)<wersja oprogramowania>; identyfikatorem produkcji (8012) jest wersja oprogramowania wyświetlana w oknie O aplikacji DentVIS.
EMDN — Z12119092
Producent — Dentmall s.r.o., Pivovarská 214/4, 370 01 České Budějovice, Czech Republic · SRN CZ-MF-000053272
Dotyczy — DentVIS 3.0.5 dla systemów Windows, macOS i iPadOS

Pełna etykieta wyrobu jest wyświetlana w aplikacji w menu konta → O aplikacji DentVIS (zob. rozdział 18). Pełne informacje regulacyjne są dostępne na stronie z informacjami regulacyjnymi.

3. Przewidziane zastosowanie i przewidziani użytkownicy

3.1 Przewidziane zastosowanie

Oprogramowanie CAD do przygotowywania cyfrowych modeli zębów na potrzeby wykonywania aparatów ortodontycznych i protetycznych. Nie do zastosowań diagnostycznych. Wyłącznie do użytku profesjonalnego.

DentVIS jest narzędziem do wizualizacji i edycji trójwymiarowych modeli zębów. Służy do przygotowywania cyfrowych modeli (na przykład modeli setupu oraz modeli do druku 3D lub termoformowania), które stanowią podstawę do wykonania aparatów.

3.2 Czego oprogramowanie nie robi

Oprogramowanie nie dostarcza zaleceń diagnostycznych ani terapeutycznych i nie stawia diagnozy.
Oprogramowanie nie ocenia położenia zębów i nie wyznacza automatycznie ruchów zębów. Każdą pozycję zęba i każdy cel na osi czasu ustawia użytkownik; kroki pośrednie są obliczane wyłącznie jako interpolacja między pozycjami wprowadzonymi przez użytkownika, ograniczona wielkością kroku ustawioną w panelu Ustawienia.
Osie zębów są domyślnym geometrycznym układem współrzędnych każdego posegmentowanego zęba, dostosowywanym ręcznie przez użytkownika. Nie są pomiarami anatomicznymi.
Korzenie wyświetlane po włączeniu BEZ DZIĄSŁA lub Pokaż korzenie są schematycznymi kształtami szablonowymi służącymi wyłącznie do orientacji; nie przedstawiają rzeczywistych korzeni. Gdy są wyświetlane, krótkie zamknięcie każdego zęba poniżej brzegu korony nie jest rysowane, dzięki czemu korona przechodzi bezpośrednio w schematyczny korzeń.
Wszystkie decyzje kliniczne pozostają wyłączną odpowiedzialnością wykwalifikowanego pracownika służby zdrowia.

3.3 Przewidziani użytkownicy i środowisko

Użytkownicy: wykwalifikowani specjaliści stomatologiczni — lekarze dentyści, ortodonci i technicy dentystyczni — przeszkoleni w zakresie cyfrowych przepływów pracy w stomatologii. Oprogramowanie nie jest przeznaczone do użytku przez laików.
Szkolenie: formalne szkolenie nie jest wymagane. Użytkownicy muszą przeczytać niniejszą instrukcję i przed pracą na rzeczywistych przypadkach powinni przećwiczyć obsługę na przypadku demo.
Środowisko: gabinety stomatologiczne, laboratoria dentystyczne i placówki edukacyjne; warunki biurowe, praca na komputerze lub iPadzie.
Osoby, których modele są przetwarzane: oprogramowanie nie ma kontaktu z żadną osobą. Przetwarza pliki skanów 3D łuków zębowych dostarczone przez użytkownika.

3.4 Przeciwwskazania i korzyść kliniczna

Przeciwwskazania: nie dotyczy — oprogramowanie jest narzędziem CAD i nie ma bezpośredniego działania diagnostycznego ani terapeutycznego.

Korzyść kliniczna: pośrednia — sprawne i powtarzalne przygotowywanie cyfrowych modeli zębów wykorzystywanych do wykonywania aparatów. Samo oprogramowanie nie oddziałuje na organizm człowieka.

4. Informacje dotyczące bezpieczeństwa

4.1 Ostrzeżenia

Oprogramowanie nie może być używane jako jedyna podstawa podejmowania decyzji klinicznych. Każdy wynik musi przed użyciem zostać sprawdzony przez wykwalifikowanego specjalistę.
Każdy model należy sprawdzić przed produkcją. Wyeksportowane modele stanowią podstawę do wykonania aparatu, a nie gotowy wyrób. Przed produkcją należy w oprogramowaniu do druku lub frezowania sprawdzić kształt, pozycje zębów, cokół, linię cięcia i skalę każdego wyeksportowanego pliku.
Należy zweryfikować przypisanie łuku. Na ekranie Nowy przypadek oprogramowanie umieszcza każdy plik skanu w kafelku SZCZĘKA lub ŻUCHWA na podstawie nazwy pliku, a w przeciwnym razie na podstawie kształtu modelu (podniebienie). Jest to wyłącznie przypisanie plików, a nie ocena zębów, i może być błędne. Każdy kafelek należy sprawdzić w podglądzie 3D, a przypisanie poprawić przyciskiem Zamień lub Zastąp. Zamienione przypisanie ujawnia się dopiero na późniejszym etapie pracy.
Po imporcie należy zweryfikować model. Importowane siatki są automatycznie naprawiane i upraszczane (usuwanie defektów, zamykanie małych otworów). Przed kontynuowaniem należy wizualnie sprawdzić, czy model odwzorowuje zeskanowaną sytuację.
Należy sprawdzić obrysy zębów. Automatyczne wykrywanie granic zębów może być błędne, na przykład przy mostach, stłoczeniach, uzupełnieniach, otworach w skanie lub retainerach stałych. Każdy obrys należy sprawdzić i skorygować w kroku 2 · Kontrola obrysów.
Wyświetlane wartości w mm i °. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar. Nie są to skalibrowane pomiary; do wszelkich pomiarów klinicznych należy używać skalibrowanych przyrządów.
Należy sprawdzić kroki. Kroki pośrednie są interpolacją między pozycjami wprowadzonymi przez użytkownika. Przed eksportem należy sprawdzić każdy krok na osi czasu, w tym kolizje.

4.2 Środki ostrożności

Oprogramowanie należy utrzymywać w aktualnej wersji. Przypadków zapisanych w nowszej wersji nie można otworzyć w wersji starszej. Na wszystkich urządzeniach współdzielących przypadki należy używać tej samej wersji.
Synchronizacja w chmurze nie jest kopią zapasową. Należy regularnie tworzyć kopie zapasowe plików przypadków (.vis) i eksportów.
Należy stosować neutralną etykietę przypadku. W nazwie przypadku, notatkach ani nazwach plików nie należy wprowadzać imion i nazwisk ani innych danych identyfikujących osobę, do której należy model.
Wyeksportowane kroki są blokowane. Jeśli trzeba je zmienić, zmianę należy wyeksportować ponownie, a wcześniejszych plików nie wolno używać.
Nie należy zamykać aplikacji w trakcie zapisywania, eksportu lub synchronizacji przypadku.

4.3 Ryzyka resztkowe

Po zastosowaniu wszystkich środków kontroli ryzyka pozostają następujące ryzyka resztkowe. Są one akceptowalne pod warunkiem przestrzegania powyższych ostrzeżeń:

Oprogramowanie nie może zweryfikować, czy zaimportowany skan lub wyeksportowany plik należy do danego przypadku; przypadki, pliki i wydrukowane modele należy oznaczać jednoznacznie, bez danych identyfikujących osobę.
Wstępne przypisanie pliku skanu do szczęki lub żuchwy (na podstawie nazwy pliku lub kształtu modelu) może być błędne; zamienione przypisanie, którego nie poprawiono na ekranie „Nowy przypadek”, może ujawnić się dopiero na późniejszym etapie pracy.
Oprogramowanie nie sprawdza jednostek ani skali importowanych skanów; należy używać skanów w milimetrach i sprawdzić, czy wymiary modelu są wiarygodne.
Importowane skany są automatycznie upraszczane i naprawiane (mniej trójkątów, usuwanie oddzielnych fragmentów, zamykanie otworów), co może usunąć drobne szczegóły powierzchni.
Obrysy zębów wyznaczone funkcją Wykryj mogą odbiegać od rzeczywistych brzegów zębów, zwłaszcza przy retainerach oraz zlanych lub stłoczonych kontaktach.
Kolorowy podgląd zębów podczas segmentacji jest przybliżony; ostateczna segmentacja może się od niego różnić.
W rzadkich przypadkach cięcie może przebiegać nieco inną drogą niż wyświetlony obrys; po stuknięciu Potwierdź należy obejrzeć posegmentowane korony.
Podczas tworzenia zębów brzeg dziąsła przy każdym zębie jest automatycznie osadzany na powierzchni zęba, a dziąsło, które zakrywałoby koronę powyżej obrysu zęba, zostaje przesunięte pod obrys (w kierunku korzenia); zmienia się przy tym tylko dziąsło bezpośrednio przy zębach — należy sprawdzić brzeg dziąsła w wyeksportowanych modelach.
W miejscu usuniętego zęba dziąsło zostaje zamknięte gładką powierzchnią; należy sprawdzić to miejsce w wyeksportowanych modelach.
Podczas tworzenia zębów każda korona powyżej obrysu zęba pozostaje taka, jak została zeskanowana, łącznie z kontaktami między zębami; jedynie punkty skanu wspólne dla dwóch sąsiednich koron w miejscu kontaktu zostają od siebie odsunięte o 0,003 mm, aby wyeksportowane modele pozostały prawidłowe.
Numery zębów i płaszczyzna okluzyjna są wyznaczane na podstawie oznaczonych zębów; błędne lub brakujące oznaczenia prowadzą do błędnej numeracji lub pochylonego modelu.
Osie zębów są domyślnym geometrycznym układem posegmentowanego zęba, który użytkownik dostosowuje ręcznie; nie są osiami anatomicznymi.
Korzenie wyświetlane w oprogramowaniu oraz krótkie zamknięcie każdego zęba poniżej brzegu korony, odpowiadające przekrojowi schematycznego korzenia, są schematyczną geometrią konstrukcyjną i nie mogą służyć do oceny położenia korzeni.
Wszystkie wartości w mm i stopniach odnoszą się do własnego układu współrzędnych oprogramowania. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Wskazanie kolizji jest wizualną informacją o przenikaniu się modeli; kolizje mogą zostać przeoczone, a wyświetlane wartości przenikania są przybliżone i nie stanowią zalecenia redukcji szkliwa. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Kroki pośrednie są liniowym podziałem ruchu między celami ustawionymi przez użytkownika; oprogramowanie nie ocenia, czy zmiana na krok jest odpowiednia z biologicznego punktu widzenia.
Attachmenty, przęsła i części twin block są umieszczane wyłącznie tam, gdzie umieści je użytkownik; przęsła mają uproszczony ogólny kształt zęba, nie kształt brakującego zęba. Należy je sprawdzić w każdym wyeksportowanym kroku.
Ustawienie okluzji jest ręcznie zdefiniowaną przez użytkownika pozycją żuchwy; wyświetlane wartości nie są rejestracją zgryzu. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Modele referencyjne i kształty łuku w narzędziu Porównanie są wyłącznie wizualnymi odniesieniami. Ich umieszczenie na koronach jest przybliżone i nie stanowi oceny; nie są kształtem docelowym i nigdy nie zmieniają przypadku ani osi długich.
Wysokość cokołu, modele wydrążone, podpory do druku i etykieta przypadku zmieniają drukowaną geometrię; przed drukiem należy sprawdzić każdy wyeksportowany model.
Eksportowane są tylko wybrane kroki, a pliki są nazywane numerem kroku; przed produkcją należy sprawdzić wyeksportowany zestaw i nazwy plików.
Linia cięcia dla maszyn do przycinania przebiega wzdłuż brzegu dziąsła i jest wygładzona; nie omija przęseł i przed przycinaniem musi zostać sprawdzona.
Pliki płyty roboczej są rozmieszczane automatycznie; modele zbyt duże lub zbyt wysokie są jedynie wymieniane w podsumowaniu eksportu.
Synchronizacja w chmurze nie jest kopią zapasową; gdy dwie wersje przypadku się różnią, wersję należy wybrać świadomie.
Nieoczekiwane wyłączenie może spowodować utratę zmian wprowadzonych od ostatniego automatycznego zapisu.
Przypadków zapisanych w nowszej wersji nie można otworzyć w starszych wersjach.
Dane przypadków są przechowywane na urządzeniu bez dodatkowego szyfrowania przez oprogramowanie i pozostają tam po wylogowaniu.
Interfejs użytkownika jest dostępny w języku angielskim, czeskim, niemieckim, francuskim, hiszpańskim, włoskim i polskim (menu konta → Język; zmiana zostaje zastosowana po ponownym uruchomieniu). Teksty bez tłumaczenia są wyświetlane po angielsku.
Na iPadzie duże skany i długie operacje mogą przebiegać wolno, a precyzyjna edycja na małym ekranie dotykowym wymaga staranności.
Usunięcie przypadku usuwa go z tego urządzenia, a przypadki zapisane w chmurze — ze wszystkich urządzeń; tej operacji nie można cofnąć.

5. Wymagania systemowe i instalacja

Windows — minimum: Windows 10 lub 11 (64-bitowy), 8 GB RAM, grafika z obsługą OpenGL 3.3 lub nowszego; instalacja: instalator (MSI) ze strony pobierania.
macOS — minimum: macOS 12 Monterey lub nowszy, 8 GB RAM; instalacja: obraz dysku (DMG) ze strony pobierania.
iPadOS — minimum: iPadOS 16.0 lub nowszy; zalecany iPad z czipem M1 lub nowszym; instalacja: App Store („DentVIS Dental CAD”).

Zalecane: 16 GB RAM, dedykowana karta graficzna, wyświetlacz o rozdzielczości 1920 × 1080 lub wyższej, mysz lub gładzik (na iPadzie Apple Pencil lub obsługa dotykowa).

Połączenie z internetem: wymagane do logowania, weryfikacji licencji, sprawdzania wersji oraz (w planie Team) synchronizacji w chmurze. Edycja odbywa się lokalnie na urządzeniu.

Formaty plików: import — STL, OBJ, PLY (skany 3D) i VIS (przypadek DentVIS); eksport — STL (modele), VIS (przypadek), CSV (linia cięcia dla maszyn do przycinania), 3MF (płyta robocza drukarki).

6. Pierwsze kroki

6.1 Ekran startowy i logowanie

Gdy żadne konto nie jest zalogowane, DentVIS uruchamia się na ekranie startowym PRZEGLĄDARKA 3D. Ekran zawiera:

Otwórz plik .vis — otwiera plik przypadku DentVIS (.vis) do podglądu: można obracać modele, powiększać i odtwarzać każdy krok, ale nie można edytować przypadku (tylko do odczytu). Na komputerze plik .vis można też upuścić w dowolnym miejscu tego ekranu.
Wypróbuj przypadek demo — otwiera przypadek demo do podglądu (tylko do odczytu).
Zaloguj się (w prawym górnym rogu, obok Masz konto?) — otwiera ekran logowania. Należy zalogować się adresem e-mail i hasłem konta DentVIS.

Ekran logowania zawiera także Otwórz plik .vis — bez konta.

W razie zapomnienia hasła należy stuknąć Zapomniane hasło? na ekranie logowania. Na ekranie Resetowanie hasła należy wpisać w polu E-mail adres e-mail konta DentVIS i stuknąć Wyślij instrukcje; na ten adres zostanie wysłana wiadomość z instrukcjami resetowania hasła. Wróć do logowania powraca do ekranu logowania.

6.2 Ważna informacja i dokumenty prawne

Przy pierwszym logowaniu oraz po każdej zmianie dokumentów aplikacja wyświetla okno Ważna informacja z przewidzianym zastosowaniem i klasyfikacją. Należy je przeczytać, potwierdzić informację, Regulamin i Politykę prywatności, a następnie stuknąć Kontynuuj. Zaktualizowane dokumenty są wyświetlane w oknie Zaktualizowane warunki.

6.3 Rejestracja urządzenia do edycji

Edycja przypadków jest możliwa na zarejestrowanych urządzeniach edycyjnych. Liczba urządzeń edycyjnych zależy od planu. Jeśli bieżące urządzenie nie jest zarejestrowane, pojawia się okno Edytować na tym urządzeniu?: należy stuknąć Zarejestruj to urządzenie lub Wyloguj się. Zarejestrowane urządzenie można wymienić raz na 30 dni; w razie utraty lub uszkodzenia urządzenia należy skontaktować się z pomocą techniczną.

6.4 Pierwsze użycie: szybka konfiguracja, prędkość setupu i prezentacja

Po zalogowaniu DentVIS prowadzi przez pierwsze użycie. Postęp przewodnika jest zapisywany na koncie, a nie na urządzeniu.

Nowe konto. Nowe konto przechodzi przez trzy części:

Szybka konfiguracja (Krok 1 z 2): należy wybrać język interfejsu (Język; obowiązuje po restarcie) i drukarkę (Drukarka; wyeksportowane modele są rozmieszczane na jej płycie roboczej, zob. 12.4). Należy stuknąć Zapisz i kontynuuj lub Pomiń, aby zachować bieżące ustawienia. Oba ustawienia można później zmienić: język w menu konta → Język, drukarkę w ustawieniach eksportu.
Prędkość setupu (krok 2 z 2, wymagany): należy sprawdzić i potwierdzić wartości w sposób opisany poniżej.
Ekran główny wyświetla kartę Pierwsze kroki.

Istniejące konto. Jednorazowo po aktualizacji do wersji 3.0.4 lub nowszej istniejące konto widzi tylko wymagane potwierdzenie prędkości setupu (Wymagane jednorazowo · dotyczy nowych przypadków). Po stuknięciu Potwierdź DentVIS oferuje krótką prezentację nowego wyglądu na przypadku demo: Uruchom prezentację lub Później. Prezentację można też uruchomić później z menu konta → Obejrzyj prezentację.

Potwierdzenie prędkości setupu (wymagane)

Prędkość setupu to największa zmiana pozycji zęba między dwoma krokami. Na jej podstawie DentVIS oblicza liczbę kroków pośrednich między celami (zob. 11.1). Ponieważ wartości domyślne mogą nie odpowiadać praktyce użytkownika, tego kroku nie można pominąć; okno jest wyświetlane ponownie, dopóki wartości nie zostaną potwierdzone.

Należy sprawdzić sześć wartości: Przesunięcie na krok — Prawo / lewo, Wewn. / zewn., Góra / dół (mm); Kąty na krok — Rotacja, Inklinacja, Tork (°). Wartość zmienia się przyciskami − / + (o 0,05 mm lub 0,5° na stuknięcie). Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Należy zaznaczyć Wartości są sprawdzone i odpowiadają mojej praktyce. Dopiero wtedy przycisk Potwierdź staje się dostępny.
Należy stuknąć Potwierdź. Wartości zostają zapisane jako domyślna prędkość setupu użytkownika dla nowych przypadków. Istniejące przypadki zachowują własną prędkość setupu.

Wartości można później zmienić w Virtual Setup w Ustawienia → Prędkość setupu (zob. 11.6).

Ostrzeżenie: należy potwierdzać tylko sprawdzone wartości. Z prędkości setupu wynika liczba kroków pośrednich, a tym samym zmiana pozycji zębów na krok w każdym wyeksportowanym modelu. Przed eksportem należy sprawdzić kroki na osi czasu.

Karta Pierwsze kroki

Dla nowego konta ekran główny wyświetla kartę Pierwsze kroki (Witamy w DentVIS) z przyciskami Uruchom prezentację, Instrukcja używania (otwiera niniejszą instrukcję) i Ukryj przewodnik. Twój postęp zawiera cztery kroki; każdy krok zostaje odhaczony po jego wykonaniu:

Szybka konfiguracja — język, drukarka i prędkość setupu.
Prezentacja na przypadku demo — Uruchom prezentację.
Utwórz pierwszy przypadek — Nowy przypadek (zob. rozdział 9).
Ustaw cel i eksportuj — cel na osi czasu i pierwszy eksport (zob. rozdział 12).

Karta jest wyświetlana, dopóki nie zostaną wykonane wszystkie cztery kroki. Ukryj przewodnik ją ukrywa; menu konta → Pierwsze kroki wyświetla ją ponownie.

Prezentacja

Uruchom prezentację (na karcie lub po potwierdzeniu prędkości setupu) albo menu konta → Obejrzyj prezentację otwiera przypadek demo i w siedmiu krokach objaśnia Virtual Setup: Widok 3D, Przesuwanie zębów, Oś czasu i kroki, Znaczniki, Kolizje, Notatki i Eksport. Objaśniany element jest wyróżniony i można z niego korzystać. Dalej i Wstecz przechodzą między krokami, Zakończ kończy prezentację, a Zamknij (lub klawisz Esc) pozwala ją opuścić w dowolnym momencie.

Wskazówki

Przy pierwszym otwarciu narzędzia Znaczniki, Okluzja, Porównanie lub Ustawienia w Virtual Setup obok panelu pojawia się krótka wskazówka. Rozumiem zamyka wskazówkę; Nie pokazuj wskazówek wyłącza wszystkie wskazówki dla konta.

Uwaga: przewodnik, prezentacja i wskazówki objaśniają obsługę oprogramowania. Nie zastępują niniejszej instrukcji.

7. Ekran główny i zarządzanie przypadkami

Szukaj przypadków — filtruje listę przypadków według nazwy przypadku.
Otwórz .vis — otwiera z dysku plik przypadku DentVIS. Jeśli przypadek jest już na liście, można otworzyć istniejący przypadek lub zaimportować kopię.
Nowy przypadek — tworzy nowy przypadek (zob. rozdział 9).
Kategorie — Nowe przypadki, Aktywne przypadki, Zakończone przypadki, Przypadki demo.
Kafelek przypadku — pokazuje podgląd, nazwę przypadku, datę i stan synchronizacji. Stuknięcie kafelka otwiera przypadek.
Nazwa przypadku u góry otwartego przypadku — stuknięcie nazwy pozwala zmienić nazwę przypadku (również na ekranie Eksport); Enter lub ✓ zapisuje, Esc anuluje. Należy używać neutralnej etykiety (na przykład wewnętrznego numeru przypadku). Nowa nazwa jest używana również dla nazwy przypadku wytłoczonej w cokole oraz dla przypadku w chmurze. Przypadek, którego nazwę zmieniono na liście przypadków, pokazuje nową nazwę przy następnym otwarciu.
… na kafelku przypadku (lub prawy przycisk myszy / długie przytrzymanie) — Otwórz, Zmień nazwę, Przenieś do (kategorii), Duplikuj, Wybierz (następnie stuknij kolejne przypadki, aby dodać je do zaznaczenia i przenieść do kategorii lub usunąć), Usuń.
Menu konta — plan i urządzenia, Ustawienia, Język, Pierwsze kroki i Obejrzyj prezentację (zob. 6.4), Zarządzaj licencją, O aplikacji DentVIS, Wyloguj się.
Ustawienia (menu konta) — karty Konto (Plan, Ważna do, Limit urządzeń, Urządzenia edycyjne, To urządzenie, Kredyty w planach rozliczanych za przypadek; przyciski Zarządzaj licencją i Wyloguj się), Język, Synchronizacja z chmurą (stan synchronizacji, jeśli jest znany) i O aplikacji (O aplikacji DentVIS, Polityka prywatności, Regulamin).

Przestroga: Usuń usuwa przypadek z tego urządzenia oraz z przypadków w chmurze na wszystkich urządzeniach. Tej operacji nie można cofnąć.

8. Przegląd przepływu pracy

Przypadek — utworzenie przypadku i dodanie skanu szczęki i/lub żuchwy.
Segmentacja — oznaczenie zębów → Wykryj → kontrola obrysów → osie długie → Potwierdź.
Virtual Setup — ustawienie pozycji zębów i celów na osi czasu; dodanie znaczników.
Kontrola — sprawdzenie każdego kroku, kolizji, okluzji i notatek.
Eksport — STL do druku 3D, płyta robocza drukarki, linia cięcia lub projekt .vis.

Cała praca jest zapisywana automatycznie razem z przypadkiem. Cofanie i ponawianie zmian (Undo / Redo) jest dostępne w lewym dolnym rogu ekranu.

9. Tworzenie przypadku

Na ekranie głównym należy stuknąć Nowy przypadek. Otworzy się ekran Nowy przypadek.
Należy dodać jeden lub dwa pliki skanów (STL, PLY lub OBJ): na komputerze Mac przeciągnąć je na ekran (Przeciągnij tutaj skany) albo stuknąć Wybierz pliki i je wskazać.
Oprogramowanie wczytuje pliki i umieszcza każdy z nich w kafelku SZCZĘKA lub ŻUCHWA — na podstawie nazwy pliku (na przykład upper / lower, maxilla / mandible, szczęka / żuchwa; zielona uwaga Rozpoznano po nazwie pliku), a w przeciwnym razie na podstawie kształtu modelu (skan szczęki zwykle obejmuje podniebienie; pomarańczowa uwaga Rozpoznano po kształcie — sprawdź). Każdy kafelek pokazuje podgląd 3D, nazwę pliku i liczbę trójkątów.
Należy sprawdzić każdy kafelek: przeciągnięcie podglądu obraca model (Przeciągnij, aby obrócić). Jeśli skany znajdują się w niewłaściwych kafelkach, należy stuknąć Zamień. Zastąp wybiera inny plik dla jednego kafelka, ikona kosza usuwa skan; przypadek może też mieć tylko jeden łuk (pusty kafelek pokazuje Wybierz plik; jeśli wybierze się w nim oba skany, zostaną przypisane jak przy przeciągnięciu). Gdy kształt modelu wyraźnie nie pasuje do kafelka, kafelek pokazuje Kształt przypomina raczej żuchwę — sprawdź (lub … szczękę …).
W polu Nazwa przypadku oprogramowanie wpisuje Przypadek i dzisiejszą datę (tekst jest przygaszony, dopóki nazwa nie zostanie zmieniona). Należy używać neutralnej etykiety (na przykład wewnętrznego numeru przypadku).
Należy stuknąć Utwórz przypadek. Przypadek otworzy się w segmentacji zębów. Przycisk Utwórz przypadek jest przygaszony, dopóki nie zostanie dodany co najmniej jeden skan; przygaszony jest również przy pustej nazwie przypadku. Anuluj lub × (w prawym górnym rogu) zamyka ekran bez tworzenia przypadku.

Podczas edycji istniejącego przypadku zamiast niego otwiera się ekran Edytuj przypadek: należy zmienić nazwę przypadku lub skany i stuknąć Zapisz zmiany; Usuń przypadek usuwa przypadek po potwierdzeniu (zob. przestrogę w rozdziale 7).

Ostrzeżenie: należy sprawdzić w podglądzie 3D, czy skan szczęki znajduje się w kafelku SZCZĘKA, a skan żuchwy w kafelku ŻUCHWA, także gdy uwaga jest zielona. Przypisanie na podstawie nazwy pliku lub kształtu jest jedynie wstępnym przypisaniem plików; użytkownik potwierdza je przyciskiem Utwórz przypadek.

10. Segmentacja zębów

Segmentacja oddziela poszczególne zęby od skanu. Składa się z trzech kroków wyświetlanych w panelu po lewej stronie. Między łukami przełącza się przyciskami Szczęka / Żuchwa u góry panelu.

10.1 Krok 1 · Oznacz zęby

Panel pokazuje numer zęba (w notacji FDI), który należy stuknąć, na przykład 21. Należy stuknąć ten ząb na modelu. Kulka oznacza ząb, a schemat łuku pokazuje jego stan. Stuknięty ząb zostaje zacieniony; cieniowanie zanika w kierunku jego brzegu, ponieważ jest to tylko podgląd — dokładną granicę zęba pokazuje obrys w kroku 2.
Jeśli zęba brak, należy stuknąć Pomiń. Wstecz wraca do poprzedniego zęba.
Opcjonalnie: w panelu Wykrywanie można dla bieżącego zęba zmienić ustawienie Tolerancja (czułość wykrywania brzegu: Niska / Średnia / Wysoka) oraz Rozmiar zęba.
Po oznaczeniu wszystkich zębów należy stuknąć Wykryj. Oprogramowanie wykrywa granicę każdego zęba na podstawie oznaczeń użytkownika.

10.2 Krok 2 · Kontrola obrysów

Każdy wykryty ząb jest wyświetlany ze swoim obrysem (niebieska linia); sąsiednie zęby mają różne kolory.

Każdy obrys należy sprawdzić z kilku widoków. Obrys musi przebiegać wzdłuż brzegu dziąsła zęba i nie może wcinać się w sąsiedni ząb ani w dziąsło.
Aby skorygować obrys, należy stuknąć ząb i użyć narzędzia korekty: Przeciągnij przesuwa punkty obrysu, Rysuj pozwala narysować odcinek obrysu na modelu od nowa, Pędzel zamalowuje obszar zęba okręgiem wokół palca, rysika lub kursora — należy wybrać Dodaj, aby powiększyć ząb, lub Usuń, aby go zmniejszyć, i zamalować obszar; obrys podąża za zamalowanym obszarem i zatrzymuje się na najbliższym rowku powierzchni. Suwak Rozmiar pędzla ustawia rozmiar okręgu wyświetlanego pod palcem, rysikiem lub kursorem; Cofnij usuwa cały ruch. Każdy skorygowany obrys należy sprawdzić z kilku widoków.
‹ Wstecz / Dalej › w panelu przechodzą do obrysu sąsiedniego zęba — można ich też użyć do wybrania zęba, który trudno stuknąć.
Wróć do zębów wraca do kroku 1 (na przykład w celu dodania pominiętego zęba).
Gdy wszystkie obrysy są prawidłowe, należy stuknąć Potwierdź.

Ostrzeżenie: nieskorygowany obrys wyznacza kształt oddzielonego zęba i dziąsła w każdym wyeksportowanym modelu. Jeśli zęba nie da się posegmentować, pojawia się komunikat Nie udało się posegmentować zęba NN: obrys nie może przechodzić przez otwór w modelu; należy go poprawić tak, aby przebiegał ponad otworem.

10.3 Krok 3 · Osie długie

Każdy ząb otrzymuje domyślny geometryczny układ współrzędnych (oś długą). Oś określa, jak ząb obraca się i pochyla w Virtual Setup.

Panel pokazuje bieżący ząb. Oś można dostosować, przeciągając ją na modelu; przyciski Wstecz / Dalej przełączają między zębami.
Panel pokazuje wartości Nachylenie mezjalno-dystalne, Nachylenie policzkowo-językowe i Kierunek przedsionkowy osi. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Opcjonalnie: należy stuknąć Porównanie i dodać modele STL zębów tego łuku (oraz, jeśli jest dostępny, model łuku). DentVIS umieszcza je półprzezroczyście na koronach jako wizualne odniesienie; model łuku jest umieszczany w tej samej pozycji. Osie długie nie są zmieniane — każdą oś ustawia użytkownik samodzielnie. Modele referencyjne nie są zapisywane w przypadku i nie są eksportowane.
Opcjonalnie: w panelu można włączyć Pokaż korzenie. Dziąsło zostaje ukryte, a każdy ząb pokazuje schematyczny korzeń szablonowy, który podczas przeciągania podąża za osią. Korzeń jest kształtem szablonowym wzdłuż osi ustawionej przez użytkownika, a nie rzeczywistym korzeniem. Wyświetlany korzeń nie jest zapisywany ani eksportowany; tylko jego przekrój tuż poniżej brzegu korony kształtuje zamknięcie każdego zęba (zob. następny krok). Po opuszczeniu tego kroku dziąsło wraca.
Należy stuknąć Potwierdź. Zostają utworzone zęby, dziąsło i cokół modelu, a przypadek otwiera się w Virtual Setup. Poniżej brzegu korony każdy ząb jest zamknięty krótkim kształtem, który odpowiada przekrojowi schematycznego korzenia szablonowego dla danego typu zęba wzdłuż ustawionej osi długiej, z szerokością między zębami dopasowaną do korony danego zęba; jest to geometria konstrukcyjna modelu, a nie anatomiczny korzeń ani pomiar. Korona powyżej obrysu nie jest zmieniana. Brzeg dziąsła przy każdym zębie zostaje osadzony nieznacznie w powierzchni zęba, a sąsiednie dziąsło wygładzone, tak aby między dziąsłem a zębem nie pozostały szczeliny ani fałdy ani w widoku 3D, ani w wyeksportowanych modelach; zatwierdzone obrysy nie są zmieniane.

Uwaga: zakończoną segmentację można cofnąć z poziomu Virtual Setup. Okno Cofnąć zakończoną segmentację? ostrzega, że łuk wróci do edycji krzywej, a późniejsze zmiany zostaną odrzucone.

11. Virtual Setup

Nagłówek — nazwa przypadku i stan synchronizacji; blokada przypadku; notatki; Export; zamknięcie przypadku.
Pasek narzędzi (po lewej) — Ruch, Znaczniki, Okluzja, Porównanie, Ustawienia; Undo / Redo.
Przyciski widoku (u góry) — widoki standardowe (z przodu, z boków, okluzyjny) oraz wybór wyświetlanych łuków.
Przełączniki wyświetlania (po prawej) — KOLIZJA (kontakty i przenikanie między zębami; przenikanie jest wyświetlane ze znakiem minus, szczelina między sąsiednimi zębami na niebiesko), POCZĄTEK (nałożenie pozycji początkowej), KONIEC (nałożenie pozycji końcowej), OKLUZJA, BEZ DZIĄSŁA (ukrywa dziąsło i cokół; pokazuje schematyczne korzenie szablonowe).
Oś czasu (u dołu) — Start, ponumerowane kroki, Koniec, Cel górny / Cel dolny, przycisk odtwarzania.

11.1 Oś czasu, kroki i cele

Oś czasu pokazuje stan początkowy (Start), kroki i stan końcowy (Koniec) dla obu łuków. Cel to krok, w którym pozycje zębów ustawia sam użytkownik; kroki między celami są interpolowane, a ich liczba wynika z maksymalnej zmiany na krok ustawionej w panelu Ustawienia. Usunięte zęby się nie poruszają i nie dodają kroków; w przypadku wyeksportowanym we wcześniejszej wersji liczba kroków pozostaje bez zmian.

Stuknięcie kroku powoduje jego wyświetlenie. Cel górny / Cel dolny dodaje cel dla danego łuku.
Ponowne stuknięcie wybranego kroku otwiera menu kroku: Ustaw jako cel, Przedłuż cel (utrzymanie celu o krok dłużej), Usuń cel, Ustaw cel górny / Ustaw cel dolny oraz Dodaj notatkę.
Jeśli zęby zostaną przesunięte w kroku, który nie jest celem, okno Zęby nie są w kroku docelowym pyta, czy przesunąć je w bieżącym kroku.
Przycisk odtwarzania odtwarza kroki jako animację.

Notatki — notatki można pisać do przypadku i do poszczególnych kroków docelowych. Panel Notatki otwiera się z nagłówka lub poleceniem Dodaj notatkę w menu kroku. Krok z notatką jest oznaczony na osi czasu; notatki są zapisywane razem z przypadkiem.

11.2 Ruch

Należy stuknąć Ruch i wybrać Ząb (pojedyncze zęby) lub Łuk (cały łuk).
Stuknięcie zęba zaznacza go; można zaznaczyć kilka zębów i przesuwać je razem. Panel pokazuje zmianę położenia zęba w wyświetlanym kroku względem Start: Prawo / lewo, Wewn. / zewn., Góra / dół (mm) oraz Rotacja, Inklinacja, Torque (°). Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Pozycję zmienia się, wpisując wartość lub używając przycisków kroku w panelu, albo przeciągając gizmo w widoku 3D: strzałki przesuwają ząb, pierścienie go obracają. Podczas przeciągania gizmo w panelu pojawia się suwak tego samego ruchu; wartość można ustawić również za jego pomocą.
Punkt obrotu jest oznaczony na zębie wyróżnioną kulką. Można go zmienić w wierszu Pivot (Środek, Brzeg, Mezjalny, Dystalny) lub stukając białą kulkę na zębie.
Kopiuj / Wklej kopiują pozycje zębów z wyświetlanego kroku i wklejają je do innego kroku.

Ostrzeżenie: przed eksportem należy włączyć KOLIZJA i w każdym kroku sprawdzić kontakty i przenikanie między zębami.

11.3 Znaczniki

Narzędzie Znaczniki dodaje do modelu elementy konstrukcyjne.

Karta Ząb: do trzech pozycji znaczników na ząb. Należy wybrać kształt z grupy Standard lub Specjalne oraz jego Wysokość (Niska / Średnia / Wysoka), umieścić go na zębie i dostosować w widoku 3D; Usuń usuwa znacznik.
Karta Model: elementy twin block (Boczny, Okluzyjny — stuknięcie bloku w widoku 3D pozwala go przesunąć) oraz przęsła w lukach łuku górnego lub dolnego. Przęsło to ogólny kształt zęba, który oprogramowanie generuje dla numeru zęba na podstawie tabeli średnich wymiarów koron; kształt jest uproszczony (bez szczegółów powierzchni). Przęsło znajduje się w luce między sąsiednimi zębami, a jego szerokość dopasowuje się do luki. Jest to geometria konstrukcyjna modelu — nie kształt brakującego zęba ani uzupełnienie protetyczne. Przypadki zapisane we wcześniejszej wersji otwierają się z nowym kształtem przęsła; jego położenie zostaje zachowane.

11.4 Okluzja

Narzędzie Okluzja ustawia pozycję żuchwy względem zgryzu początkowego. Można przełączać między Początkowa i Zmieniona, przeciągać żuchwę w widoku 3D lub wpisywać wartości (lewo-prawo, góra-dół, przód-tył, pochylenia i rotacja). Resetuj okluzję przywraca zgryz początkowy. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.

11.5 Porównanie

Narzędzie Porównanie wyświetla modele referencyjne jako pasywne nałożenie wizualne. Nie zmienia przypadku.

+ Pliki STL wczytuje modele referencyjne (na przykład wcześniejszy skan); + Kształt łuku dodaje kształt łuku (mały, normalny, szeroki).
Dla każdego modelu można ustawić kolor, widoczność i Krycie. Zaznaczone modele można połączyć (Połącz / Rozłącz) i przesuwać razem lub usunąć.
Dopasowanie: przeciągnięcie modelu w widoku 3D koryguje nałożenie; Resetuj dopasowanie przywraca je do stanu wyjściowego.
Duże modele (powyżej ok. 200 000 trójkątów) są przy dodawaniu zmniejszane na potrzeby wyświetlania (Wczytywanie modelu). Modele referencyjne nie są zapisywane w przypadku i nie są eksportowane.

11.6 Ustawienia

Ustawienia → Prędkość setupu określa maksymalną zmianę położenia zęba na krok: przesunięcie (prawo/lewo, wewn./zewn., góra/dół; domyślnie 0,25 mm) i kąt (rotacja, inklinacja, torque; domyślnie 2°). Liczba interpolowanych kroków między celami wynika z tych limitów. Zapisz stosuje wartości do przypadku; Ustaw jako domyślne używa ich dla nowych przypadków; domyślne wartości dla nowych przypadków ustawia też potwierdzenie prędkości setupu po zalogowaniu (zob. 6.4). Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.

12. Eksport

Należy stuknąć Export w nagłówku. Ekran eksportu pokazuje ustawienia po lewej stronie, model pośrodku i wybór kroków po prawej stronie. Oś czasu pokazuje, które kroki zostały już wyeksportowane.

12.1 Format

STL · druk 3D — modele STL wybranych kroków.
Projekt · .vis — cały przypadek jako plik .vis (do archiwizacji lub przekazania).

12.2 Ustawienia druku 3D

Orientacja — Poziomo (na płasko) lub Pionowo (w pozycji stojącej, z podporami z tyłu modelu).
Cokół górny / Cokół dolny — wysokość cokołu modelu w mm. Przeciągnięcie kulek w widoku 3D pochyla cokół. Cokół jest co najmniej 6 mm od najgłębszego brzegu korony; nowy przypadek zaczyna od 7 mm. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar.
Nazwa — Brak lub W cokole (nazwa przypadku i numer kroku wytłoczone w cokole; po zmianie nazwy przypadku wytłoczona nazwa zostaje zaktualizowana).
Model — Pełny lub Wydrążony.
Linia cięcia — Ręczna lub Maszyna (model z podstawą do maszyny i plik CSV z linią cięcia dla wybranej maszyny do przycinania, Podstawa maszyny).
Drukarka — opcjonalnie: umieszczenie modeli bezpośrednio na platformie roboczej drukarki (zob. 12.4).

12.3 Kroki do eksportu

Dla każdego łuku należy wybrać Koniec, Wszystkie, Pozostałe (jeszcze niewyeksportowane) lub Zakres (Od – Do). Już wyeksportowano zawiera listę wcześniejszych eksportów. Należy wpisać Nazwa pliku (zmiana nazwy przypadku u góry ekranu eksportu aktualizuje również domyślną nazwę pliku) i stuknąć Eksport N plików. DentVIS musi pozostać otwarty do zakończenia eksportu. Podczas tworzenia modeli przycisk Anuluj zatrzymuje eksport: nie powstają żadne pliki, kroki nie są oznaczane jako wyeksportowane i ponownie wyświetlany jest krok wybrany przed eksportem. To samo dotyczy sytuacji, gdy eksportu nie można dokończyć (np. pełny dysk): nie powstają żadne pliki i ponownie wyświetlany jest krok wybrany przed eksportem. Jeśli dla któregoś modelu nie da się utworzyć modelu wydrążonego, zostaje wyeksportowany jako pełny, a komunikat po eksporcie go wymienia.

Eksport zawiera również raport przypadku (<nazwa przypadku> - Case report.pdf): schematy obu łuków z attachmentami i miejscami kolizji, kolizje w poszczególnych krokach, listę attachmentów i części modelu, notatkę do przypadku oraz notatki do kroków. Ten sam raport można w każdej chwili utworzyć przyciskiem PDF w panelu Notatki. Wartości w raporcie są podawane w mm. Wartości pokazują pozycję ustawioną w modelu — nie jest to pomiar. Wskazanie kolizji może pominąć kontakty i nie stanowi zalecenia redukcji szkliwa.

Ostrzeżenie: wyeksportowane kroki są blokowane, aby chronić pliki już przekazane do produkcji. Przed produkcją należy otworzyć każdy wyeksportowany plik w oprogramowaniu do druku lub przycinania i sprawdzić model, cokół, linię cięcia i skalę. Nigdy nie należy mieszać plików z różnych eksportów tego samego przypadku.

12.4 Płyta robocza drukarki

W polu Drukarka należy wybrać swoją drukarkę (na przykład Formlabs Form 4, Bambu Lab H2D lub inną z listy). DentVIS umieszcza wyeksportowane modele w rzędach na platformie roboczej tej drukarki, na płasko lub w pozycji stojącej zgodnie z ustawieniem Orientacja, i zapisuje jeden plik na każdą płytę: Plate 1 of N - <printer> - flat|upright w formacie 3MF (lub jako pliki STL we współrzędnych płyty, Plik płyty). Pojedyncze pliki modeli są eksportowane tak jak dotychczas.

Przestroga: podsumowanie po eksporcie wymienia modele, które są zbyt duże dla płyty lub zbyt wysokie dla drukarki; takie modele nie są umieszczane na płycie. Przed drukiem należy zawsze sprawdzić płytę w oprogramowaniu drukarki (podpory, orientacja, odstępy).

13. Synchronizacja w chmurze i praca na wielu urządzeniach

Przypadki są przechowywane lokalnie na urządzeniu. W planie Team przypadki są dodatkowo synchronizowane za pośrednictwem usługi chmurowej producenta z pozostałymi urządzeniami zespołu. Stan każdego przypadku jest widoczny na jego kafelku.

Przypadek może być edytowany jednocześnie tylko na jednym urządzeniu. Jeśli jest otwarty gdzie indziej, okno Przypadek jest otwarty na innym urządzeniu oferuje Anuluj, Spróbuj ponownie lub Otwórz mimo to (zostanie utworzona nowa wersja).
Jeśli w chmurze istnieje nowsza wersja, okno Dostępna jest nowsza wersja tego przypadku oferuje Pobierz nową (wersja lokalna zostanie zachowana jako kopia zapasowa) lub Użyj wersji lokalnej.
Bez połączenia z internetem można kontynuować pracę na wersji lokalnej.
Nowa nazwa przypadku jest zapisywana również w chmurze; pozostałe urządzenia zachowują nazwę, którą już wyświetlają.

Przestroga: synchronizacja nie jest kopią zapasową. Ważne przypadki należy eksportować jako pliki .vis i tworzyć ich kopie zapasowe.

14. Komunikaty i postępowanie

Nie udało się posegmentować zęba NN — obrys przechodzi przez otwór w modelu. Należy poprawić obrys tak, aby przebiegał ponad otworem (zob. 10.2).
Przypadek jest otwarty na innym urządzeniu — należy zamknąć przypadek na drugim urządzeniu i stuknąć Spróbuj ponownie lub Otwórz mimo to.
Dostępna jest nowsza wersja tego przypadku — należy wybrać Pobierz nową, chyba że wiadomo, że prawidłowa jest wersja lokalna.
Przypadek jest zablokowany — aby wprowadzić zmiany, należy odblokować przypadek w nagłówku.
Zęby nie są w kroku docelowym — edytowany jest krok interpolowany. Tak przesuwa zęby w bieżącym kroku, Nie anuluje przesunięcie.
Brak połączenia z internetem / Pobieranie nie powiodło się — należy sprawdzić połączenie i spróbować ponownie albo kontynuować pracę na wersji lokalnej.
Wymagana aktualizacja — ta wersja nie jest już obsługiwana. Należy zainstalować aktualizację (iPad: App Store).
Przypadek jest już na liście — otwarty plik należy do przypadku z listy. Otwórz istniejący zachowuje synchronizację; Importuj jako kopię tworzy osobny przypadek.

15. Bezpieczeństwo IT i ochrona danych

DentVIS należy używać wyłącznie na urządzeniach spełniających wymagania systemowe, z systemem operacyjnym, który nadal otrzymuje aktualizacje zabezpieczeń; aktualizacje należy instalować niezwłocznie.
DentVIS dla systemów macOS i Windows należy instalować wyłącznie ze strony pobierania (www.dentvis.com/download), a na iPadzie wyłącznie z App Store; nie należy obchodzić ostrzeżeń bezpieczeństwa systemu operacyjnego.
DentVIS należy utrzymywać w aktualnej wersji; wersje, które nie są już obsługiwane, są blokowane.
Każde urządzenie należy chronić własnym kontem użytkownika, silnym hasłem lub kodem dostępu i automatyczną blokadą ekranu oraz włączyć szyfrowanie całego dysku (FileVault, BitLocker, kod dostępu iPada). DentVIS przechowuje przypadki i dane logowania na urządzeniu bez dodatkowego szyfrowania.
Na współdzielonych komputerach każda osoba powinna mieć osobne konto użytkownika systemu operacyjnego; wylogowanie z DentVIS nie usuwa przypadków zapisanych na urządzeniu.
Należy używać unikalnego hasła, nigdy nie udostępniać konta i wylogowywać się na nieużywanych urządzeniach; w razie utraty urządzenia należy zmienić hasło i usunąć urządzenie z urządzeń edycyjnych.
Należy zezwolić na wychodzące połączenia HTTPS (port 443) do usług DentVIS; połączenia przychodzące nie są wymagane. Należy korzystać z zaufanych sieci i unikać otwartych publicznych sieci Wi-Fi.
Należy stosować ochronę przed złośliwym oprogramowaniem i zaporę sieciową zgodnie z polityką IT organizacji.
Należy regularnie tworzyć kopie zapasowe lokalnych danych DentVIS — synchronizacja nie jest kopią zapasową.
Należy stosować neutralne etykiety przypadków; etykieta przypadku pojawia się także w nazwach wyeksportowanych plików i może zostać wytłoczona w cokole modelu.
Pliki .vis i pliki modeli należy otwierać wyłącznie z zaufanych źródeł; wyeksportowane pliki należy przechowywać w chronionym miejscu i przesyłać w bezpieczny sposób.
Podejrzewane incydenty bezpieczeństwa lub podatności należy niezwłocznie zgłaszać producentowi (dentmall@email.cz).

Przetwarzanie danych osobowych opisuje Polityka prywatności.

16. Zgłaszanie incydentów i wsparcie

Każdy poważny incydent, który wystąpił w związku z wyrobem, należy zgłosić producentowi pod adresem dentmall@email.cz (zob. także stronę z informacjami regulacyjnymi) oraz właściwemu organowi państwa członkowskiego UE, w którym użytkownik ma siedzibę. W Republice Czeskiej jest to SÚKL (Państwowy Instytut Kontroli Leków, www.sukl.cz), któremu użytkownicy zgłaszają poważne incydenty na podstawie ustawy nr 375/2022 Dz.U. Rep. Czeskiej o wyrobach medycznych. Producent zgłasza poważne incydenty właściwym organom zgodnie z art. 87 rozporządzenia (UE) 2017/745.

W sprawie pytań i problemów, które nie są incydentami, należy kontaktować się z producentem pod tym samym adresem. Należy podać wersję oprogramowania z okna O aplikacji DentVIS, platformę i opis problemu; nie należy przesyłać danych osobowych umożliwiających identyfikację.

17. Aktualizacje, okres eksploatacji i wycofanie z użytkowania

Aplikacja sprawdza wersję przy uruchomieniu. Opcjonalne aktualizacje są oferowane w oknie Dostępna aktualizacja; wersje, które nie są już obsługiwane, są blokowane oknem Wymagana aktualizacja.
Wersja oprogramowania jest obsługiwana do czasu, gdy producent zacznie wymagać nowszej wersji. Informacje o wydaniu są publikowane z każdą wersją.
Aby zakończyć używanie wyrobu, należy wyeksportować potrzebne przypadki jako .vis, wylogować się, odinstalować aplikację (Windows: Aplikacje i funkcje; macOS: przenieść DentVIS do Kosza; iPad: usunąć aplikację) oraz usunąć lokalne pliki przypadków i eksporty zgodnie z zasadami przechowywania danych. Subskrypcję anuluje się w panelu internetowym konta.

18. Symbole i etykieta

CE — oznakowanie CE: zgodność z rozporządzeniem (UE) 2017/745
MD — wyrób medyczny
UDI — niepowtarzalny kod identyfikacyjny wyrobu
Symbol fabryki — producent
Symbol „i” — należy zapoznać się z elektroniczną instrukcją używania (www.dentvis.com/ifu)
Symbol wykrzyknika — przestroga

Etykieta jest wyświetlana w oknie O aplikacji DentVIS: nazwa i opis wyrobu, wersja i data wydania, oznakowanie CE, producent, przewidziane zastosowanie, klasyfikacja, Basic UDI-DI, UDI-DI, UDI, SRN, PRRC, zastrzeżenie dotyczące wyświetlanych wartości, odnośnik do niniejszej instrukcji oraz dane kontaktowe do zgłaszania incydentów. Symbole są zgodne z normą ISO 15223-1 i rozporządzeniem MDR.

19. Historia zmian

Rewizja 5 (październik 2026 r., wersja 3.0.5) — zmiana nazwy przypadku z ekranu przypadku i z eksportu, przechodzenie między obrysami zębów, suwak wyświetlany podczas przeciągania.
Rewizja 4 (październik 2026 r., wersja 3.0.4) — dodano płyty robocze drukarki, nowy wygląd aplikacji (redesign) i szybszą segmentację.
Rewizja 3 (19 września 2026 r., wersja 3.0.2) — ważność dla wersji 3.0.2, data.
Rewizja 2 (wersja 3.0.1).